Қуръон тиловатининг одоби

Қуйида саналганлар Қуръон ўқиш одобига киради:

1. Таҳорат олиб, қиблага юзланиш.
2. Мисвок ишлатиш, кийим ва баданни поклаш.
3. Диққат эътибор бериб, хушуъ билан қалбни ҳозирлаш ва маънолаини мулоҳаза қилиш.
4. Ўйин-кулгидан ва чалғитувчи нарсалардан узоқ бўлиш.
5. Қироатни босиқ, тартил, чиройли овоз билан ўқиш, бу нарса маъноларини тушинишга ёрдам беради.
6. Хунук ва ҳазил оҳангдан,мусиқий усуллардан узоқ бўлиш.
7. Ўқиш асносида азоб оятлари ўтса, Аллоҳ таолодан истиғфор ва паноҳ сўраш, раҳмат оятлари ўтса, уни сўраб дуо қилиш.
8. Қуръон буйруқларига амал қилиш ва қайтарилган амаллардан узоқ бўлиш. Чунки пайғамбар (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) қуръоний хулқ билан сифатланган эдилар.
9. Қуръонни хатм қилиш вақтида, яна давомли бўлиши учун Фотиҳа сурсини ва "Бақара" сурасидан беш оятни ўқиб қўйиш.

Қироат уламолари Қуръони Каримни хатм қилганда такбир айтишга буюришган. Чунки бу нарса бизгача пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)дан саҳиҳ санадлар билан етиб келган. Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)га ваҳий келиш муддати бир оз кечикиб, сўнгра Зуҳо сураси тушганида, Аллоҳга шукр қилиб такбир айтдилар. Сўнгра Зуҳо сурасидан Қуръоннинг охиригача бўлган ҳар бир суранинг охирида Аллоҳни улуғлашга – Қуръон хатм бўлганининг хурсандчилигидан такбир айтишга буюрилдилар. Кейин бу амал биз умматларга суннат бўлиб қолди. Шунинг учун Қунъонни хатм қилувчи қорилар Зуҳо сурасидан Қуръоннинг охиригача ҳар бир сурада такбир айтиши суннатга мувофиқдир.