Тиловатнинг бузилишига ёки макруҳ бўлишига тааллуқли бўлган муҳим танбеҳлар

Қироат уламолари тиловат қилишда товушларнинг чиқиш жойи, сифати, ҳаракатни ёки ҳарфни ўзгартиришни хато ўқиш لحن деб эътибор қилишган ва хатони икки хилга бўлишган:

1. Очиқ хато.
2. Яширин хато.

Очиқ хато деб қироат қилинганда олимлар ҳам бошқалар ҳам биладиган хатога айтилади. Мисол:
أنْعَمْتَ сўзида “нун” ўрнига ألْعَمْتَ деб “лам” билан ўқиш ёки أنْعَمْتَ сўзидаги фатҳали “та”ни заммали ёки касрали қилиб ўқишлар очиқ хатога киради. Сўздаги бир ҳарф ўрнига бошқа ҳарфни қўйиб ўқиш тиловатни бузади. Мисол:
ولاالضّآلّين сўзидаги “зод”ни “зо”, ثُمَّ сўзидаги “са”ни “син” деб ўқиш каби.
Яширин хато деб қироат қилганда фақат олимлар ва қироат устозларигина биладиган хатога айтилади. Касрали ҳарфни касрасини тўлиқ талаффуз қилмай, касра билан фатҳа орасида талаффуз қилиш яширин хатога киради. Мисол:

عَلَيْهِم، إلَيْهِم

Шунингдек, العَالَمِين، الرَّحِيم сўзларига тўхталганда “мим” ва “нун” ҳарфларида ғунна билан тўхташ ҳам яширин хатодир.