Тиловатни бошлаш

Қуръон ўқувчи чиройли тўхташ қилганидек, тиловатни ҳам чиройли суратда бошлаши лозим бўлади. Тиловатни бошлаш ҳам икки хилдир:

1. Жоиз бошлаш.
2. Мумкин бўлмаган жойдан бошлаш.

Ўз навбатида жоиз бошлаш ҳам иккига бўлинади.

1. Тўлиқ бошлаш.
2. Кифоя қиларли даражада бошлаш.

Тўлиқ бошлаш

Ўзидан олдинги оятдга лафзда ва маънода тааллуқли бўлмаган, маъноси тўлиқ бўлган жойдан бошлаш тўлиқ бошлаш ҳисобланади.
Мисол:

> Сураларни бошидан бошлаш:

> قال تعالى: الۤمۤ ذَلِكَ ٱلْكِتَابُ لا رَيْبَ فِيه

> Ёки қиссаларнинг бошидан бошлаш:

> قال تعالى: كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِين

> Ёки мўминлар сифатининг бошидан бошлаш:

> قال تعالى: وَ أَصْحَابُ ٱلْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ ٱلْيَمِين

Кифоя қиларли даражада бошлаш

Ўзидан аввалги оятда лафзда эмас, балки маънода боғлиқ бўлиб, маъноси тўлиқ жойда бошлаш кифоя қиларли даражада бошлашдир.
Мисол:

قال تعالى: أَلاۤ إنَّهُمْ هُمُ ٱلسُّفَهَاۤءُ وَلَٰكِنْ لا يَعْلَمُون

Мумкин бўлмаган жойдан бошлаш

Мумкин бўлмаган жойдан бошлаш икки хилдир:

1. Қабиҳ бошлаш.
2. Янада қабиҳроқ бошлаш.

Қабиҳ бошлаш

Маъно бермайдиган жойдан бошлаш қабиҳ бошлашга киради. Ишнинг (феълнинг) ўзисиз бу иш ҳаракатни бажарувчидан (фоилидан), бажарувчисиз натижадан ёки сифатланган нарсанинг ўзисиз, сифатидан бошлаш каби. Мисол:
قال تعالى: قَالَ نُوحٌ رَبِّ إنَّهُمْ عَصَوْنِى оятида نُوح сўзидан бошлаш.
قال تعالى: أَرَأَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّين оятида ٱلَّذِى сўзидан бошлаш.

Янада қабиҳроқ бошлаш

Аллоҳ таоло ирода қилган маънонинг тескарисини билдирадиган жойдан бошлаш янада қабиҳроқ бошлашдир. Мисол:
قال تعالى: وَقَـالُواْ ٱتَّخَـذَ ٱلـرَّحْمَٰنُ وَلَـدا оятида ٱتَّخَذَ сўзидан бошлаш.
قال تعالى: لَقَدْ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ ٱﷲَ هُوَ ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ مَرْيَم оятида إنَّ ٱﷲ сўзидан бошлаш.
Қуръон ўқувчига, маъно қандай бўлишидан қатъий назар, оятнинг бошидан бошлашга гуноҳ йўқдир. Мисол:

قال تعالى: ٱلَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ سَاهُون