Ихфо

“Ихфо”нинг луғавий маъноси беркитишдир. Истилоҳда эса, сукунли “нун” ёки танвин ихфо ҳарфларига йўлиққан вақтида ғунна билан, шу ҳарфларнинг оғиздан чиқадиган ҳолати “махражи”га яшириб, яъни шу “махраж”дан чиқариб талаффуз қилиш тушунилади.
“Нун”ни ихфо қилишда тилни юқори тишларга текказишдан эҳтиёт бўлиш лозим.
Ихфо ҳарфлари ўн бешта:

ت ث ج ح خ د ذ ز س ش ص ض ط ظ ف ق ك

Яъни юқоридаги уч қоида ҳарфларидан ташқари алифбонинг ҳамма ҳарфлари.

Ихфо ҳарфлари қатнашган сўзларга мисоллар

Танвин | Сукунли нун | Ҳарф | №
Икки сўзда | Бир сўзда
قَاعًا صَفْصَـفا | عَنْ صَلاتِهِم | أَنْصَار | ص | 1
سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها | مَنْ ذَا الَّذِي | أَنْذِرْهُم | ذ | 2
مَـاءً ثَجَّاجا | مِـنْ ثَمَـرَة | مَنْثُورا | ث | 3
خَلْقٍ جَدِيِـد | إِنْ جَاءَكُم | زَنْجَبِيلا | ج | 4
سَبْعًا شِدَادا | مِنْ شَرّ | مَنْشُورا | ش | 5
شَيْءٍ قَدِير | مِنْ قَبْل | وَ لاَ يُنْقِذُون | ق | 6
فَوْجٌ سَأَلَهُم | وَ لَئِنْ سَئَلْتَهُم | الإِْنْسَان | س | 7
يَوْمًا كَان | تَكُنْ كَصَاحِب | أَنْكَالا | ك | 8
قَوْمًا ضَالِّين | مَنْ ضَلّ | مَنْضُـود | ض | 9
ظِلاًّ ظَلِيلا | مَنْ ظَلَم | أَنْظِرْنِي | ظ | 10
مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَة | مِنْ زَقُّوم | أَنْزَلْنَا | ز | 11
يَوْمَئِذٍ تُعْرِضُون | لَنْ تَنَالُوا | أَنْتُـم | ت | 12
وَ كَأْسًا دِهَاقا | مِنْ دِيَارِهِم | أَنْدَادا | د | 13
لَيْلاً طَوِيلا | مِنْ طَيِّبَات | إِنْطَلِقُوا | ط | 14
شَيْئًا فَرِيّا | مِنْ فَضْلِ الله | أَنْفُسَـكُم | ف | 15