Тажвид

Таърифи

“Тажвид” сўзи луғатда “зийнатлаш” ва “пухта қилиш” маъноларини беради. Илмий истилоҳда эса, Қуръони Каримнинг ҳар бир ҳарфига ҳақ ва ҳуқуқ бериб талаффуз қилишни ўргатадиган фандир.
“Ҳақ” деганда ҳарфларни ўз чиқадиган жойларидан чиқариш ва лозим сифатларни адо қилиш тушинилади. Истеъло ва истеъфолага ўхшаш.
“Ҳуқуқ” деганда эса, тафҳим ва идғом каби сифатларни адо қилиш тушинилади.

Ҳукми

Тажвид илмини ўрганиш фарзи кифоя бўлиб, тилват қилганда унга амал қилиш фарзи айндир.

:قال تعالى
۝ ورَتِّلِ الْقُرْءَانَ تَرْتِيلاً

“Қуръонни тартил билан (дона-дона қилиб) тиловат қилинг!”

:ثبت عن أنس بن مالك سئل كيف كانت قراءة رسول اﷲ صلى اﷲ عليه و سلم فقال

.كانت قراءته مدا ثم قرأ بسم اﷲ الرحمان الرحيم يمد ببسم اﷲ ويمد بالرحمان ويمد بالرحيم
رواه البحاري

Анас ибн Молик пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)нинг қироатлари ҳақида сўрашганида, у зот: “пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) чўзиб қироат қилар эдилар”, деб بسم اﷲ الرحمان الرحيم ни ўқидилар ва اﷲ - الرحمان - الرحيم сўзларида чўздилар.

Мавзуи ва самараси

1. Қуръоний сўзларни ўрганиш тажвид илмининг мавзуидир.
2. Ўқувчи Қуръони Каримни тўғри ўқиши ва тилини Аллоҳ таолонинг китобида воқеъ бўлиши лозим бўлмаган хато ва оҳанглардан сақлаши тажвид илмининг самарасидир.