Тиловатга тааллуқли муҳим танбеҳлар

Биринчи танбеҳ

بَصْطَة 43 , يَبْصُطُ 42 сўзлари “сод” билан ёзилган бўлса ҳам “син” билан ўқилади.

Ёзилиши | Ўқилиши
يَبْصُطُ | يَبْسُطُ
بَصْطَة | بَسْطَة

المُصَيْطِرُون 44 сўзидаги “сод”ни “сод” ҳам, “син” ҳам қилиб ўқиса бўлади: المُسَيْطِرُون ёки المُصَيْطِرُون .
بِمُصَيْطِر 45 сўзидаги “сод” фақат “сод” билан ўқилади.

Иккинчи танбеҳ

ٱللهُ ٱلَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ | ۞ | 46

۝ | وَ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْقَدِيرُ | ۖ | يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ | ۚ | مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَ شَيَبَةً

Мазкур оятда келган “ضَعْفٍ” сўзидаги “зод”ни фатҳали ва заммали ўқиш жоиз.

Учинчи танбеҳ

ءَاتَنِى 47 сўзига тўхталганда охиридаги “йо”ни билдириб ёки тушириб ўқиш жоиз.

فَمَا ءَاتَانِي ёки فَمَا ءَاتَانِ

Ўзидан кейинги сўзга қўшилиб ўқилса, “йо”ни фатҳа билан ўқилади: فَمَا ءَاتَانِيَ ٱﷲ

Имала

Имала деб ҳаракатни “алиф” билан “йо”нинг ўртасида талаффуз қилишга айтилади... Ҳафс қироатида Қуръони Каримда фақат 48 مَجْرـٰهَا сўзидаги “алиф”да имала қилиниб, “ро” ҳарфи ингичка талаффуз этилади.

بِسْمِ ٱﷲِ مَجْرٰـهَا وَمُرْسَـٰهَآ

Тасҳил

Тасхил деб ҳамза билан ҳаракат оралиғида чиқариладиган товушга айтилади.

: قال تعالي

وَ لَوْ جَعَلْنَـٰهُ قُرْءَانًا أَعْجَمِيًّا لَقَالُواْ | 49

ءَاْعْجَمِيٌّ وَ عَرَبِيٌّ | ۖ | ۥ | لَوْ لا فُصِّلَتْ ءَايَاتُهُ

Ҳафс қироатида Қуръони Каримда фақат шу ءاْعجَمِىٌّ сўзидаги иккинчи қатъий ҳамзани тасхил қилиб ўқилади.

Тўртинчи танбеҳ

: قال تعالي

ۚ | بِئْسَ ٱلِٱسْمُ ٱلْفُسُوقُ بَعْدَ ٱلْإِيمَـٰنِ | 50

۝ | وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُوْلَٰـۤئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

Юқоридаги оят қўшиб ўқилганида ٱلٱسْمُ сўзидаги “лам”дан аввалги ва кейинги васлий ҳамзалар туширилиб, “лам”ни касра ўқилади. Яъни : بِئْسَ لِسْمُ ٱلْفُسُوق - деб ўқилади.
Агар ٱلٱسْمُ калимаси билан бошланса, أَلِسْمُ ٱلْفُسُوق ёки لِسْمُ ٱلْفُسُوق деб ўқилади.