Ислом Нури
Зикр ва дуолар
121. Жамаротга тош отишда
хар бир тош билан бирга такбир айтишлик( يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ عِنْدَ الْجِمَارِ الثَّلاَثِ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ وَيَقِفُ يَدْعُو مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ رَافِعاً يَدَيْهِ بَعْدَ الْجَمْرَةِ الأُولَى وَالثَّانِيَةِ، أَمَّا جَمْرَةُ الْعَقَبَةِ فَيَرْمِيْهَا وَيُكَبِّرُ عِنْدَ كُلِّ حَصَاةٍ، وَيَنْصَرِفُ وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا).
1 – Уч жамра (тош отадиган ер)да хам хар тош отиш билан бирга такбир айтади, сўнг олдинга юради. Биринчи ва иккинчи жамра (тош отадиган ер)ларда тош отиб бўлгач, кўлини кўтариб киблага юзланган холда тўхтаб, дуо этади. Охирги тош отиладиган ер(Жамратул акаба)да эса тошларни отади, хар бирини отаётганида такбир (Аллоху акбар) айтади ва тўхтамасдан кетади. (Бухорий ва Муслим ривояти).